Bij de vier bomen die in 2008 zijn geplant zijn Viktor Gonchar, Anatoly Krasovsky, Yuri Zakharenko en Dmitry Zavadsky opnieuw herdacht. 16 september 2009 is het precies 10 jaar geleden dat Viktor Gonchar en Anatoly Krasovsky zijn gekidnapped. De andere twee mannen verdwenen in diezelfde periode. Namens de gemeente Eindhoven voerde wethouder Mary Fiers het woord. Zij onderstreepte het belang van de stedenband met Minsk en sprak haar zorg uit over de mensenrechten in Wit-Rusland.
Olga Stuzhinskaya van het Office for Democratic Belarus uit Brussel, Christie Miedema van Amnesty International en Franny Parren van TIE Nederland stonden stil bij de verdwijningen.
Valeriya Krasovskaya vertelde hoe zij, haar familie en de nabestaanden van de andere drie mannen zich gesteund voelen door deze herdenking in Eindhoven en de herdenkingen die in vele andere steden van de wereld plaatsvinden.
Leo Mesman droeg zijn gedicht “Vier bomen” voor, voorafgegaan door “Niets meegemaakt”.
Arnoud Rigter, stadsdichter van Eindhoven, maakte speciaal voor de herdenking het gedicht “U mocht er zijn”.
Het koor Lopend Vuurtje zong “gedachten zijn vrij” en twee andere toepasselijke liederen.
Voorafgaande aan het film- en discussieprogramma in de Zwarte Doos vertelde Martin Voorbij van Show Your Hope verhalen bij een selectie van schilderijen rondom het thema vrijheid.
In de Zwarte Doos is - in samenwerking met het Vredescentrum Eindhoven - de documentaire A Lesson of Belarussian vertoond. De documentaire vertelt het verhaal van de scholier Franak Viacorka, geboren op 26 maart 1988, wiens vader politieke gevangene is. Franak probeert mensen te bewegen om zich in te zetten voor verandering, maar de mensen die hij aanspreekt reageren verschillend. De film eindigt met de presidentsverkiezingen in maart 2006, toen de oproerpolitie hardhandig een einde maakte aan demonstraties tegen de verkiezingsfraude. Franak gaat door met acties voor voor vrijheid en democratie. Hij zit nu - net als zoveel jonge activisten - als dienstplichtig soldaat in het leger.
Na de documentaire vond een forumdiscussie plaats met Olga Stuzhinskaya, Christie Miedema, Franny Parren en Valeriya Krasovskaya. De zaal werd het eens over de stelling dat de Europese Unie meer betrokken moet raken op Wit-Rusland. Dagvoorzitter Peter Schmid van het Vredescentrum was verrast dat er zo kort na de aangrijpende documentaire weer over de inhoud gesproken kon worden. Hij besloot de bijeenkomst met het uitspreken van zijn grote waardering voor het forum.









