De ontwikkelingen in Belarus gaven de herdenking dit jaar een bijzondere lading. Aan de \u00e9ne kant de hoop op verandering dankzij de protesten in de straten van Minsk en andere Belarussische steden. Aan de andere kant geweld door het apparaat van Loekasenka met opnieuw verdwijningen en moorden. Het was ook te merken aan de deelnemers aan de herdenking: veel bekende gezichten, maar een grote groep Belarussische expats die zich nu ook in Nederland durven uit te spreken.<\/p>\n
Arjen van Halem<\/em> opende de herdenking met een kort welkom<\/a>. “Mijn hart gloeit en bloedt tegelijk. Maar mijn hoop is terug”.<\/p>\n Leo Mesman<\/em>, die in 2008 het oergedicht “vier bomen voor wit-rusland” schreef, droeg een nieuw gedicht voor, een gedicht dat verleden en heden met elkaar verbindt.<\/p>\n DROOMBOMEN<\/p>\n Voor wie verdwenen vier bomen Niet onder kruizen of stenen De levenden die zich hier vergaren Zoeken troost bij deze bomen Valeriya Krasovskaya<\/em> verwoordde de pijn die ze nog elke dag voelt na de verdwijning van haar vader, Anatoly Krasovsky. Het lied “Vleugelslag” dat Wendy Lina<\/em> en Fried Manders<\/em> speciaal voor de herdenking maakten verbeeldde dit gevoel op een manier die niemand onberoerd lied. Voor een goede impressie zie het verslag dat Studio 040<\/a> maakte. De NRC publiceerde op 18 september 2020 een interview<\/a> met Valeriya Krasovskaya. Verdere nieuwsartikelen over de herdenking verschenen op Eindhovens Dagblad<\/a>, Studio 040, <\/a>en Charter 97.\u00a0<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De ontwikkelingen in Belarus gaven de herdenking dit jaar een bijzondere lading. Aan de \u00e9ne kant de hoop op verandering dankzij de protesten in de straten van Minsk en andere Belarussische steden. Aan de andere kant geweld door het apparaat van Loekasenka met opnieuw verdwijningen en moorden. Het was ook te merken aan de deelnemers … Lees verder “Bijzondere herdenking 16 september 2020”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32],"tags":[],"class_list":["post-3070","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-herdenking-2020"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3070","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3070"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3070\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3154,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3070\/revisions\/3154"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3070"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3070"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vierbomen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3070"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nOm hun dromen te bewaren<\/p>\n
\nMaar in het ruisen van bladeren.<\/p>\n
\nOm de vermisten te bewenen<\/p>\n
\nEn de gefluisterde dromen.<\/p>\n
\nRenate Richters<\/em> (gemeente Eindhoven), Huub de Rouw<\/em> (FNV) en Christie Miedema<\/em> (Amnesty International) toonden hun betrokkenheid bij de nabestaanden en de demonstranten en stakers in Belarus nu.
\nMary-Ann Schreurs<\/em>, die als wethouder vele malen bij de herdenking sprak, zocht naar een manier waarop de stad Eindhoven solidariteit met de burgers van Minsk vorm kan geven.
\nWendy Lina<\/em> en Fried Manders<\/em> besloten de herdenking met het Lied van de Vogels, een volksliedje uit Cataloni\u00eb waarin elke vogel op een eigen manier de vrijheid bezingt.<\/p>\n